NASA Science
ფოტოზე ვხედავთ შვედეთის ქალაქ ლინჩოპინგის მახლობლად გადაღებულ უჩვეულო ცას: ჰორიზონტზე ხეები მკვეთრ სილუეტებად იკვეთება, ქვემოთ მწვანე ბალახია, ზემოთ კი ლურჯი, ტალღოვანი ზოლები — ღამის მანათობელი ღრუბლები. ისინი მზის ჩასვლის შემდეგაც ანათებენ, რადგან ჩვეულებრივ ღრუბლებზე ბევრად მაღლა, ატმოსფეროს ზედა ფენებში, დაცურავენ.
დედამიწა ბრუნვისას მზეს ნელ-ნელა „ფარდას“ აფარებს. მიწაზე უკვე ღამეა, მაგრამ მაღლა მყოფ ღრუბლებს მზის სხივები ჯერ კიდევ ქვემოდან ხვდება. სწორედ ამიტომ ისინი ბინდში ლურჯად ელვარებენ — თითქოს ცამ ჩუმად ჩართო ღამის ნათურა. მათი მეცნიერული სახელია პოლარული მეზოსფერული ღრუბლები, ხოლო „ღამის მანათობელი“ მათი გაცილებით მომხიბვლელი ზედმეტსახელია.
გასაოცარი ფაქტი: ეს ღრუბლები დაახლოებით 80 კილომეტრის სიმაღლეზე წარმოიქმნება, ანუ თვითმფრინავების უმეტესობაზე ათჯერ უფრო მაღლა. ისინი ატმოსფეროს ყველაზე მაღალი ღრუბლებია და მათი წარმოქმნისა და ცვლილების ბევრი დეტალი მეცნიერებმა მხოლოდ ბოლო ორი ათწლეულის განმავლობაში შეისწავლეს. მოკლედ, ცასაც აქვს თავისი იდუმალი „ლურჯი თმა“ — ოღონდ ქარი მას სავარცხლის ნაცვლად კოსმოსური ფიზიკით ვარცხნის.
ამაღამ თბილისის ცაზე კლებად მთვარეს კუროში, მისი 98-პროცენტიანი განათებით, მზის ჩასვლის შემდეგ 18:02-ზე დავინახავთ. შეუიარაღებელი თვალით ასევე გამოჩნდება ვენერა სასწორში, მარსი და იუპიტერი ლომში, სატურნი კი ვერძში.
ასტროლოგების აზრით, ასეთი კაშკაშა მთვარე და ლომში თავმოყრილი პლანეტები კარგია შემოქმედებითი თავდაჯერებისთვის — ცას თუ არ დააბრმავებთ, ჰოროსკოპს მაინც გაანათებთ.
შეიძლება დაგაინტერესოთ
📷 ფოტო: NASA Astronomy Picture of the Day, NASA Science · ორიგინალი
