NASA Science
ფოტოზე ვხედავთ მტვრიან, ვარსკვლავებით მოფენილ ცას კეფეოსის თანავარსკვლავედში — რეგიონს, სადაც კოსმოსური მტვერი თითქოს ღამის მოჩვენებებად იკრიბება. ქვედა მარჯვენა მხარეს მოჩანს მოჩვენების ნისლეული, იგივე vdB 141 ან Sh2-136: ბნელი, ოდნავ მოწითალო ღრუბელი, რომლის შიგნით ახალი ვარსკვლავების დაბადების ადრეული ეტაპები მიმდინარეობს. ცენტრთან მარცხნივ კი ირისის ნისლეული, NGC 7023, გამოირჩევა: ცხელი, ახალგაზრდა ვარსკვლავების ლურჯი სინათლე მის გარშემო არსებულ მტვერს ანათებს და ნისლეულს ცისფერ-მომწვანო ელფერს აძლევს.
ეს რეგიონი ჩვენგან დაახლოებით 1 200 სინათლის წლით არის დაშორებული და ირმის ნახტომის სიბრტყეზე მაღლა, კეფეოსის მოლეკულური ღრუბლების კომპლექსის კიდესთან მდებარეობს. მოჩვენების ნისლეული ორ სინათლის წელზე მეტ სიგანეზეა გადაჭიმული — ანუ სინათლესაც კი ორ წელზე მეტი დასჭირდება მის ერთი ბოლოდან მეორემდე მისაღწევად. ფართო ტელესკოპურ ხედში ეს ვარსკვლავთშორისი „საბავშვო ბაღი“ ცაზე თითქმის ექვსი სავსე მთვარის სიგანეს იკავებს. მტვერი თავად არ ანათებს; ის ახლომდებარე ვარსკვლავების შუქს ირეკლავს, ამიტომ კოსმოსური მოჩვენებები სინამდვილეში საკმაოდ კარგი სარკეები ყოფილან. ერთი სიტყვით, აქ ვარსკვლავები იბადებიან, მტვერი კი დეკორაციას აკეთებს — კოსმოსურ თეატრში ბილეთები ჯერ არ იყიდება.
ამაღამ თბილისის ცაზე მზის ჩასვლის შემდეგ, 17:58-ზე, შეუიარაღებელი თვალით დავინახავთ კლებად მთვარეს კირჩხიბში, განათებულს 77.5%-ით, ასევე ვენერას სასწორში, მარსსა და იუპიტერს ლომში და სატურნს ვერძში.
ასტროლოგების აზრით, ასეთი მოჩვენებითი და იდუმალი ცა კარგია ინტუიციის გასაღვიძებლად — თუმცა ვარსკვლავები მაინც უფრო ზუსტად ასტრონომიას ემორჩილებიან, ვიდრე ჰოროსკოპს.
📷 ფოტო: NASA Astronomy Picture of the Day, NASA Science · ორიგინალი
